Παλιές και νέες ιστορίες

Ιστορίες Φθινοπώρου

Published on Saturday, 21 October 2017

 

Φθινόπωρο τρύγος στο Οινοχώρι.Ολο το χωριό μυρίζει μούστο απο την Οινοχωρίτικη παραγωγή.

Στην αυλή του Θέμη είναι η τσιμεντένια τραπεζονιά. Μέσα είναι ο Θέμης και πατάει τα σταφύλια.

Από έξω ο Χρήστος ο Μούτσης ο οποίος έχει πάει στον πείρο που τρέχει ο μούστος παίρνει και τον δοκιμάζει.

Ρωτάει ο Θέμης τί έγινε ρε Χρήστο και αυτός με την νησιώτικη προφορά απαντάε ι« ψήθηκε ψήθηκε Θέμη  »

Oi Εκκλησίες μας

Published on Wednesday, 15 February 2017

Στη θέση που υπάρχει σήμερα ο Ι.Ναός της Αγίας Αικατερίνης ,υπήρχε παλαιότερος ναός της Αγίας Αικατερίνης.Ο  σημερινός Ι.Ναός ανεγέρθη το έτος 1897-1898 σε βασιλικό ρυθμό  απο τους κατοίκους του Οινοχωρίου με Ηπειρώτες κτίστες .Κατά την διάρκεια της εφημερίας του Ιερέως Αθαν Κόντου έγινε γενική ανακαίνιση  του εσωτερικού χώρου,αντικαταστάθηκαν η σκεπή, το δάπεδο, η οροφή, οι 4 εσωτερικοί πολυγωνικοί κίονες αντικαταστάθηκαν με κυλινδρικούς, τα παράθυρα, και οι πόρτες ,ο ξύλινος γυναικονίτης αφαιρέθηκε. 

 Εγινε αντικατάσταση των παλαιών στασιδιών με δαπάνη του Κωνσταντίνου .Α. Ρούλια, ο Ιωάννης .Σ. Πολίτης προσέφερε τον κρυστάλλινο πολυέλαιο,  και το επάργυρο Ευαγγέλιο .Με Εκκλ. Συμβούλιο αποτελούμενο από τους Σωκράτη Κατσαωνίδη,Αθαν .Ν.Ρούλια και Δήμο Αθαν Σόλια έγινε τοποθέτηση κεντρικής θέρμανσης και η ανέγερση του κωδωναστασίου.(Εδώ πρέπει να λεχθεί οτι πέρα απο την καλή πρόθεση του Εκκλ.Συμβουλίου η ανέγερση του κωδωναστασίου ήταν εσφαλμένη διότι δεν ταιριάζει καθόλου με την εκκλησία μας.)

 Επι εφημερίας και πρωτοβουλία του ιερέως Σημεών Κλειτσάκη και δαπάνες εξ ολοκλήρου των Οινοχωριτών έγινε Αγιογράφιση του Ιερού Ναού.

Ο ιερός ναός της παναγίας ανεγέρθη από τους κατοίκους της Κάνιανης αμέσως ματά την απελευθέρωση ,το έτος 1830 .Στο νέο ναό της παναγίας τελούνταν ,όπως συνάγεται από τα στοιχεία των ληξιαρχικών βιβλίων της δευτέρας 50 ετίας που εξετάσαμε ,οι περισσότερες ιερές τελετουργίες των κατοίκων της Κάνιανης και ελάχιστες, κατά διαστήματα ,βαπτίσεων και γάμων,στον παλαιό ναό της Αγίας Αικατερίνης. Ο ναός της Παναγίας επυρπολήθη δύο φορές απο παράφρονα χωρικό.

Το 1980 με έγκριση της Μητροπόλεως και  με πρωτοβουλία του Συλλόγου Οινοχωριτών έγινε αντικατάσταση του παλαιού μεγάλου Ι.Ναού με τον υπάρχοντα σήμερα ομώνιμο.

Το 1910 ανεγέρθη ο Ναός των Αγίων Αποστόλων με την συμβολή όλων των κατοίκων .Ο Ναός ανεγέρθη σε θέση στην οποία ,κατά παράδοση υπήρχαν ερείπια παλαιοτέρου ναού.Η θέση αυτή σκιάζεται απο μεγαλοπρεπή αιωνόβια πουρνάρα. Ο κ.Σ.Βλασόπουλος διέθεσε το απαιτούμενο χρηματικό ποσό για να ανακαινισθεί ο Ι.Ναός των Αγίων Αποστόλων,όπως είναι σήμερα.

Το έτος 1934 ανεγέρθη το εξωκκλήσιο της Ευαγγελίστριας απέναντι απο το «Ψηλό Κοτρόνι» και σε έκταση του Σ. Ι.Παπαπαναγιώτου .Ανεγέρθη δαπάναις του ιερέως -διδασκάλου Παναγιώτη.Ι.Παπαπαναγιώτου.Προέβη δε σε αυτή τη δαπάνη και αφιαίρωση για να υλοποιήση τις θερμές ικεσίες της οικογένειας του πρός το Θεό ,πρός θεραπεία του ασθενούντος υιού του Θεόδωρου,ιατρού.ο οποίος ατυχώς απέθανε σε νεαρεωτάτη ηλικία.

Κατά την περίοδο ιερατείας του ιερέως Χαρ. Κουτρούμπα και επιτρόπων Σπ.Γαλάνη και Χρ. Χαμηλού ,ανακαινίσθη γενικώς το ημιερειπωμένο εξωκκλήσιο της  Ευαγγελίστριας. Σήμερα υπάρχουν ρωγμές που πρέπει να επιδιορθωθουν άμεσα .

Στό λόφο του Αγ. Βασιλείου υπάρχει το εξωκκλήση του Αγ. Αθανασίου. Το νέο εξωκκλήση έγινε με δαπάνες των ματαλλείων σε αντικατάσταση του παλαιοτέρου.Δυστυχώς σήμερα παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης .Οι εικόνες έχουν απομακρυνθει και γενικά κανείς δεν δείχνει ενδιαφέρον για την ύπαρξη του Αγ, Αθανασίου.

Εκτός όμως απο τις εκκλησίες μας υπάρχουν  πολλά  τοπωνύμια παλαιοτέρων ναών

Αη-Λιάς.  Αγ-Σπυρίδονας - Αγ. Θόδωρος- Αγ. Μαρίνα -Αγ. Νικόλαος -Αγ Δημήτριος Αγ. Παρασκευή -Αγ. Κωνσταντίνος

Αποσπάσματα απο το βιβλίο ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΝΟΧΩΡΙΟΥ.

Άγιοι Απόστολοι

Άγιοι Απόστολοι

Αγία Ευαγγελίστρια

Αγία Αικατερίνη

Ιερός Ναός Παναγίας

o Σύλλογος Οινοχωριτών Παρνασσίδος

Published on Wednesday, 25 January 2017

O Σύλλογος   Οινοχωριτών ιδρύθη στις αρχές της ιστουρουμένης 50ετίας απο τον    αείμνηστο δικηγόρο και συμβολαιογράφο Παναγιώτη Κ Παπαπαναγιώτου στην Αθήνα.Στο Δ.Σ αυτού  υπηρέτησαν κατά περιόδους πολλοί αξιόλογοι νέοι τους οποίους χαρακτήριζε η ακατάσχετη ορμή« προς δράσιν» για την πρόοδο του χωριού και τον εκσυχρονισμό αυτού.

Αναφέρουμε.1)Τον Κωνστ.Απ.Ρούλια,2)Τον Γεώργ.Β .Πουρνάρα,3)Τον Δήμο Αθ.Σόλια,4)Τον Ηλ.Δ. Κασβη,5)Τον Ιωάννη Σ. Παπαπαναγιώτου(κ.λ.π.)

 Ο Σύλλογος ,κατά την διάρκεια της περιόδου που εξετάζουμε έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εν γένει πρόοδο του χωριού.Η λεπτομερειακή αναφορά στη συμβολή του αυτή απαιτεί σελίδες πολλές.Τούτο δεν είναι εφικτό όπως είναι ευνόητο.Γι αυτό θα γίνει περιληπτική αναφορά στο έργο του.

α. Συνεργάστηκε σε όλα τα θέματα με το Κοινοτικό Συμβούλιο και συνέλαβε στην επίλυση πολλών προβλημάτων.

β.Προέβη στις αναγκαίες ενέργειες για την εγκατάσταση στον μεγάλης εκτάσεως εκκλησιαστικό αγρό,που ευρίσκεται στο κέντρο του χωριού,γηπέδου  καλαθοσφαίρισης (με την συνεργασία του αείμμνηστου προέδρου Ν. Αγριτέλη)οργανώσεως,« παιδικής χαράς», και την τοποθέτηση καταλλήλου κρουνού ύδατος, Κεφαλοβρύσου,για να δροσίζει τους διαβάτες.

γ. Ανακαίνισε και προεξέτεινε το διδακτήριο ,στο οποίο εγκαταστάθηκε βιβλιοθήκη και που έκτοτε αποτελεί  το Πνευματικό Κέντρο του χωριού το άλλοτε δε γραφείο του διδακτηρίου χρησιμοποιείται ακόμα ως Κοινοτικό γραφείο

δ. Με την έγκριση της Μητροπόλεως,όπως άλλωστε έγιναν και οι προηγούμενες εργασίες,στον Εκκλησιαστικό αγρό,ο Σύλλογος ανέλαβε την πρωτοβουλία της αντικαταστάσεως του παλαιού μεγάλου Ι Ναού της Θεοτόκου με τον υπάρχοντα σήμερα ομώνυμο.

ε .Με όλους τους άλλους παράγοντες του χωριού,ιδιαιτέρως όμως ο Σύλλογος,προέβη σε έντονες και άκαμπτες διαμαρτυρίες σχετικές με την καταστροφή των εκτάσεων από τις εταιρείες της εξορύξεως των βωξιτών κ. λ. π. και ιδιαιτέρως σχετικές με την καταστροφή και τον « καταποντισμό» της περιοχής του εξωκλησίου του Αγίου Αθανασίου.

στ.Συνεργαζόμενος με τους άλλους παράγοντες ,ιδίως με τους Εκκλησιαστικούς και τους Κοινοτικούς,συνέβαλε στον προγραμματισμό και στην κατασκευή του ήδη λειτουργούντος ξενώνα «Δρυόπη».

ζ.Οργανώνει διαρκώς συγκεντρώσεις και τις δέουσες εκδηλώσεις, κατά τις διάφορες θρησκευτικές,εθνικές και κοινωνικές εορτές με ανάλογες ομιλίες.

η.Προβάλλει τα γεγονότα του χωριού,όλες τις πτυχές της ζωής του, την πολιτιστική ανάπτυξη με την εφημερίδα«ΤΟ ΟΙΝΟΧΩΡΙ» που εκδίδετε ανελλιπώς ως σήμερα με τις ακάματες φροντίδες του Προέδρου αυτού κ.Γεωργίου Πουρνάρα.

Θα συμπεράνουμε,περατώνοντας την παράγραφο,ότι το έργο του Συλλόγου αυτού χαρακτηρίζεται ως πολύπτυχο και πολυσήμαντο.

Το σημερινό Δ Σ του Συλλόγου είναι.

Πρόεδρος   . Σταύρος Ι Παπαπαναγιώτου .

Αντιπρόεδρος. Μαρσούλα Αποστολοπούλου

Γραμματέας. Σπυριδούλα Παπαπαναγιώτου

Ταμίας.  Χρόνης  Μούτσης

Μέλος Σταύρος. Α .Παπαπαναγιώτου

Kείμενο απο το βιβλίο του Σ Πολίτη η Ιστορία του Οινοχωρίου

 

Η ανέγερση του Δημ Σχολείου μας

Published on Friday, 10 February 2017

Η ανάγκη της ανοικοδομήσεως του διδακτηρίου ,γινόταν βίωμα καθημερινό των μαθητών του σχολείου.Με την κατάλληλη δε επίδραση και του σχολείου ματαμφυτεύθηκε η ανάγκη αυτή και καλλιεργήθηκε και στους γονείς.

Ετσι με πρωτοβουλία της σχολικής επιτροπής (Αθαν.Ι.Ρούλια-Κωνστ.Αποστολόπουλος ) και της Εκκλ. Επιτροπής(Παπαριστείδης Πολίτης-Ευθ.Ι.Ρούλιας-Δημητρ.Μ.Παπαπαναγιώτου ) συγκεντρώθηκαν στις 10 Μαρτίου του 1952 όλοι οι χωριανοί με τα μεταφορικά τους  μέσα στο προαύλιο του διδακτηρίου για να συμβάλουν στην ανοικοδόμησή του . Η ατμόσφαιρα ελάμβανε πανηγυρικό χαρακτήρα .Με πρωτοστάτες τους τεχνίτες όλους του χωριού,τους χωριανούς να προσκομίζουν με τα μεταφορικά τους μέσα τα απαιτούμενα υλικά οικοδομής και τους μαθητές στα διαλείμματα  να κουβαλούν νερό απο την Κατέρω για να ξεδιψάσουν τους εργαζόμενους,σε  ατμόσφαιρα επαναλαμβάνω ,πανηγυρική,σε μια μέρα επανοικοδόμησαν τους τοίχους του σχολείου.

Το απόγευμα της επομένης Κυριακής όλοι οι χωριανοί επίσης-εξύλευσαν και μετέφεραν την απαραίτητη ξυλεία για την κατασκευή της σκεπής,που έγινε τις επόμενες μέρες.

Η δε αποπεράτωση της κατασκευής του διδακτηρίου έγινε με δαπάνες της Εκκλησίας,στην οποία ανήκε το διδακτ ήριο και με οικονομική προσφορά των  τέκνων του χωριού 1) Ηρακλή.Ι. Παπαπαναγιώτου και 2) james Papas-Δημητρίου Παπαπαναγιώτου που διαβιούσαν ο μεν πρώτος στον Καναδά και ο δεύτερος στις Η.Πολιτείες. Για την ευγενική αυτή ανταπόκριση συντάχθηκε και απεστάλη σχετική Πράξη ευχαριστιών και ευγνωμοσύνης τησ Σχ. Εφορίας

Ο δε αείμνηστος Ηρακλής Παπαπαναγιώτου μας έστειλε αμέσως μετά και χρήματα με τα οποία αγοράσαμε και το ραδιόφωνο (μαγάλο απόκτημα για την εποχή εκείνη που δεν υπήρχε ούτε στοιχειώδης τηλεφωνική σύνδεση).Και βέβαια,απο το πανάκριβο και πολυτελές τότε ραδιόφωνο ERRES  ,παρακολουθούσαν οι μαθητές τότε του χωριού την προγραμματισμένη γι αυτούς εκπομπή της « Θείας  Λένας »,εκτός άλλων. Τούτο δεν ασκούσε μικρή εκπαιδευτική επίδραση στα παιδιά την εποχή εκείνη. Αισθανόμαστε δε ευγνωμοσύνη αιώνια προς αυτά τα φιλοπάτριδα,ευγενή και ήδη αείμνηστα τέκνα του Οινοχωρίου,για τη δύσκολη αυτή στιγμή έσπευσαν να προσθέσουν την προσφορά τους στην προσφορά συνχωριανών τους και συνετέλεσαν στην αποπεράτωση του ναού της παιδείας,της μικρής γενέτειρας Πατρίδας τους.  

 Το σχολείο έπαψε να λειτουργεί το έτος 1970. Στην συνέχεια με πρωτοβουλία και δαπάνες  του Συλλόγου Οινοχωριτών και του Κ .Συμβουλίου έγινε επέκταση και ανακαίνιση του κτηρίου. Σήμερα είναι το Πολ. Κέντρο του χωριού και στεγάζει το Κοινοτικό  Γραφείο.

 Κείμενο απο το βιβλίο ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΝΟΧΩΡΙΟΥ,

Η πρωτη οργανωση Γεωργ/κου Συλλογου

Published on Friday, 13 January 2017

Από τις αρχές της 10ετίας του 1910,είχε τοποθετηθεί στο χωριό διδάσκαλος ο Κώστας Π Παπαπαναγιώτου,υιός του ιερέως Π Παπαπαναγιώτου,ο οποίος είχεν αρχίσει τη σταδιοδρομία του στην Αμφισσα,όπου υπηρέτησεν επί πολλά έτη. Μετετέθη στην Κουκουβίστα και τέλος στη γενέτηρα.

Υπήρξεν ισχυρή προσωπικότητα,εγνώριζε τα προβλήματα του χωριού του.Γι αυτό ο ιερεύς Παπαπιστείδης Σ Πολίτης τον επέλεξε αμέσως ως μέλος του Εκκλ. Συμβουλίου της ενορίας.

Αλλωστε ο εν λόγω διδάσκαλος, ως τέκνον ιερέως,που επεσκίαζε την πορεία του χωριού και αποτελούσε τη μόνη ελπίδα των κατοίκων του στις κρίσιμες στιγμέςτης ζωής τους,αν και είχε διοριστεί ως διδάσκαλος και υπηρετούσε στην Αμφισσα,δεν έπαυσε να έχει συνεχεί επαφή με τους χωριανούς του,να τρέφει ζείδωρη αγάπη προς αυτούς και να καταβάλλει προσπάθειες εξυψώσεως των κοινωνικών συναισθημάτων της ηθικής,της αλληλοβοηθείας,της ανόδου εν γένει του πολιτιστικού επιπέδου αυτών.

Συνέλαβε δε με τη φιλοσοφική του σκέψη και την ευρεία πνευματική του συγκρότηση την ιδέα οργανώσεως « Γεωργοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ανω Κάνιανης».

Το καταστατικό υπέγραψαν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού την 25 Νοεμβρίου 1910,ημέραν της εορτής της Πολιούχου και Προστάτιδος του χωρίου Αγίας Αικατερίνης.Εξελέγει δε πρόεδρος ο ίδιος,αντιπρόεδρος ο Ιωάννης Παπαπαναγιώτου, ταμίας ο Αθανάσιος Πουρνάρας και μέλη ο Αυγέρης Δ. Σόλιας,ο Απόστολος Σταθόπουλος, ο Ευθύμιος Ι Ρούλιας,ο Ιωάννης Κασβής,ο Δημήτρης Λιμάζης,ο Δημήτριος Ζ .Ζαχαρόπουλος και ο Παναγιώτης Χ. Πουρνάρας.

Ο Σύλλογος ήταν μια « ασφαλιστική εταιρεία» ζημιών των περιουσιακών στοιχείων των μελών και κλοπών,που ήσαν συχνά φαινόμενα της εποχής εκείνης.

Το Συμβούλιο είχε πάσης φύσεως αρμοδιότητες προς διευθέτηση και επίλυση όλων των μεταξύ των μελών αναφυομένων προβλημάτων.Συνέβαλλε δε και στην επίλυση και άλλων προβλημάτων του χωριού,προβλημάτων του «γεροντάτου» συντάσσοντας σχετικά πρακτικά και τηρούντος τα αναγκαία δικαιολογητικά.

Αυτοκαταργήθηκε μετά απο τέσσερα χρόνια.Ο Παναγ.Κ Παπαπαναγιώτου,βασιζόμενος προφανώς σε στοιχεία του διασωθέντος αρχείου του Συλλόγου,αφού ιστορεί λεπτομερώς τα του Συλλόγου σε ομιλία του που όπως αναφέραμε ,δημοσιεύτηκε στο « Οινοχώρι» φύλλο 22, έτος 1997,τελειώνει ως  εξής «… λειτούργησε υποδειγματικά, ρύθμιζε όλες τις  ζημιώσεις ,δημιούργησε δίκαιο ,πειθάρχησε κατά ένα τρόπο εκείνον που ήθελε να κάνει ζημιά,αφού ήξερε ότι θα αποζημιωθεί απο την εισφορά στο Σύλλογο και γενικά,ήταν ένας ασφαλιστικός οργανισμός,σαν πρόδρομος των σημερινών ασφαλιστικών εταιριών,που έδωσε αποζημίωση σε πολλούς κατοίκους που έπαθαν ζημιές.

Κείμενο απο το βιβλίο του Σ Πολιτη   ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΝΟΧΩΡΙΟΥ.

 

 

000webhost logo